Οι Last Drive σε ένα σπάνιο unplugged στο Τριανόν (photos video)



Η σημαντικότερη rock’n’roll μπάντα που ανέδειξε ποτέ η εγχώρια σκηνή παρουσιάζει τραγούδια από ολόκληρη την σπουδαία πορεία της όπως οι περισσότεροι δεν τα έχουν ακούσει ποτέ!

Είναι μόλις η δεύτερη φορά που επιχειρούν κάτι τέτοιο, μετά το unplugged live που είχαν πραγματοποιήσει στο club Berlin, στο Θησείο, πριν από 22 χρόνια!

Σε αυτές τις δύο πολύ ιδιαίτερες βραδιές, το γνωστό line up των Last Drive αποτελούμενο από τους “ιστορικούς” Alex K (μπάσο / φωνή), Γιώργο Καρανικόλα (κιθάρα / φωνή), Chris B.I. (drums) και τον Στέφανο Φλώτσιο (κιθάρα)  να μας προσφέρει μία απογυμνωμένη ακουστική εκδοχή πολλών αγαπημένων κομματιών τους. Μία πραγματικά μοναδική εμπειρία ακόμα και για τους παλαιότερους φίλους της μπάντας.

Από το ξεκίνημά τους, το μακρινό 1983, μέχρι σήμερα, αποτελούν σημείο αναφοράς στην εγχώρια σκηνή, κατορθώντας ταυτόχρονα να αφήσουν ένα ανεξίτηλο στίγμα στον παγκόσμιο χάρτη του rock’n’roll.

Από την πρώτη στιγμή, ήταν φανερό πως πρόκειται για ένα συγκρότημα που διέθετε όλα εκείνα τα στοιχεία που απαιτούνται για να το κάνουν να ξεχωρίσει. Έδειξαν να επικεντρώνονται αμέσως στα βασικά και ουσιώδη της αγαπημένης τους / μας μουσικής.

Με απλότητα και αμεσότητα, παρουσίασαν συνθέσεις που σου έμεναν στο μυαλό και δεν έλεγαν να ξεκολλήσουν.

Πραγματικά υπέροχα τραγούδια που ταξίδεψαν μέσα από τα ραδιόφωνα και τα πικάπ της εποχής σε ολόκληρο τον πλανήτη και κυκλοφόρησαν από ιταλικές, γερμανικές, ισπανικές και αμερικανικές εταιρείες, συχνά συμπεριλαμβανόμενα σε συλλογές που κατέχουν σήμερα περίοπτη θέση στη δισκοθήκη του rock’n’roll μύθου.




“Poison”, “Valley Of Death”, “Midnite Hop”, “I Love Cindy”, “Gone Gone Gone”, “The Devil May Care”, “Heatwave ’88”, “Have Mercy”, “Chain Train”, “Final Kick”, “Black Limo”, “Overloaded”, “Bad Roads”, “Killhead Therapy”, “Blood From A Stone”, “A Glass Of Broken Dreams”, “Pantherman”, “Magdalene”, “Headlong To The Edge”, είναι μόνο μερικά από τα κομμάτια τους που αναδείχτηκαν νικητές στη μάχη με το χρόνο.

Rock’n’roll ύμνοι με δολοφονικά κιθαριστικά riffs, εθιστικά ρεφραίν, ένταση, ενέργεια, δυναμισμό, αλλά και μια πραγματικά σπάνια για group που δραστηριοποιείται μακριά από τις “μητροπόλεις” του rock αίσθηση αυθεντικότητας, μάρτυρας και αποτέλεσμα της οποίας είναι και οι πολύ σημαντικές συνεργασίες που έκαναν μέσα στα χρόνια με ξεχωριστές μορφές της παγκόσμιας rock ‘n’ roll κοινότητας, όπως ο Peter Zaremba των Fleshtones, που βοήθησε στην παραγωγή στο Heatwave (1988), ο Paul B. Cutler των Dream Syndicate, που ανέλαβε την παραγωγή στα Blood Nirvana (1990) και Fuckhead Entropy (1992), αλλά και εκλεκτές μπάντες όπως, μεταξύ άλλων, οι Dead Moon, με τους οποίους αλώνισαν τις σκηνές και μοιράστηκαν τα βαν και τις μπύρες σε πολλές γωνιές της Ευρώπης.


Γύρω στις 10.30, τα φώτα χαμηλώνουν και οι Drive ανεβαίνουν στη σκηνή. Ξεκίνημα με το “Whisper Her Name”.Στη σκηνή υπάρχουν 5, καθώς έχει προστεθεί και ο Άγγελος στα κρουστά.

Τα τραγούδια παρουσιάζονται τελείως διαφορετικά, ενώ ειδικά στην αρχή, αργείς ακόμα και να τα αναγνωρίσεις. Απογυμνωμένα από τις παραμορφώσεις, και χωρίς τα πολλά γκάζια που τους έχουμε συνηθίζει, το συγκρότημα μας παρουσιάζει όλες τις μελωδίες που έχει γράψει, ενώ στις διασκευές μας κάνουν ακόμα πιο ξεκάθαρες τις επιρροές τους.


Από τη μέση και μετά του show, και ενώ έφυγε η αμηχανία και από τους ίδιους τους Drive αλλά και από το κοινό, άργησε η ατμόσφαιρα να ζεσταίνεται. Ακούμε τραγούδια που τα έχουμε συνηθίσει και στα “κανονικά” τους live όπως για παράδειγμα τo “Have Mercy”, κομμάτια που έχουν να τα παίξουν πολλά χρόνια και δύσκολα τα ακούς πλέον όπως το “Joe Espositoe’s Gun” και το θαμμένο “Midnite Hop”, αλλά και διασκευές σε Kinks και Wipers.

Ενώ και το ερώτημα που τέθηκε από κάποιον από το κοινό “πότε θα χορέψουμε;” απαντήθηκε στα encore με τα “Valley of Death”, “Black Limo” (ναι, καταφέρανε να παίξουνε garage-ιές με ακουστικές κιθάρες!) και τη “Cindy”.


Επειδή τα πολλά λόγια είναι φτώχεια, συνολικά είδαμε μία πολλή όμορφη συναυλία. Κάτι εντελώς ξεχωριστό και μοναδικό. Οι Drive απέδειξαν ότι τα όριά τους στον ήχο, στις επιρροές και σε αυτά που κάνουν είναι δύσκολο να εξαντληθούν, και εμείς νιώθουμε τυχεροί που βρεθήκαμε εκεί.

Setlist: Whisper Her Name / Maureen / Straight Ahead / The Drop / Have Mercy / Dead End Street / Joe Espositoe’s Gun / Midnite Hop / Everybody Moves / Hole in the Wall / Headlong to the Edge / Sister Dawn / Always the Sun / Sidewalk Stroll / Get Out of My Life / Devil May Care / Valley of Death / Black Limo / I Love Cindy.








Πάνω απ’ όλα, όμως, αυτό που κάνει τους Last Drive να ξεχωρίζουν  και για πολλούς από εμάς να συγκρίνονται μόνο με τεράστιες μπάντες όπως οι Dream Syndicate, Wipers, Gun Club, Thin White Rope, είναι η αίσθηση πως έχουμε ζήσει από κοντά, όλα αυτά τα χρόνια, μία μπάντα που μεγαλούργησε (και θα συνεχίσει να το κάνει) βρίσκοντας το δικό της προσωπικό στυλ, δύσκολα κατατάξιμο σε κάποιο συγκεκριμένο παρακλάδι αλλά ξεκάθαρα rock’n’roll, διατηρώντας μία άρρηκτη και συνεχή σχέση με το κοινό της μέσα από αμέτρητες συναυλίες και ακόμα περισσότερες βραδιές που τα τραγούδια τους μας συντρόφευσαν στις νυχτερινές μας εξορμήσεις.


Μια παρέα σπουδαίων μουσικών, ωραίων και σεμνών ανθρώπων, μόνιμα ανήσυχων σε καλλιτεχνικό και κοινωνικό επίπεδο, με ξεκάθαρες θέσεις απέναντι σε όλα αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Οι Last Drive και η μουσική τους θα είναι πάντα δίπλα μας, αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας, ζωντανή απόδειξη ότι δεν πρέπει να αφήνεις τα όνειρα σου να σβήνουν ποτέ.


Δείτε την ιστορική αυτή συναυλία ολόκληρη σε βίντεο.

 

Αποστολή/επιμέλεια: Χάρης Ντάκουλας.

Πηγή:Μιχάλης Κανάκης i-jukebox.gr
www.last-drive.net.
Δημήτρης Σούρσος. Rock Overdose.