Μεσολόγγι: Ενα μαγικό φωτογραφικό ταξίδι στην Νερένια πόλη

Έξι λιμνοθάλασσες γίνονται ένα, δύο ποταμοί σμίγουν με την αλμύρα και δεκάδες νησιά τα τρώει η θάλασσα..

Λες «λευκός θησαυρός» και εννοείς το αλάτι. Λες «χρυσάφι» και γεύεσαι στο στόμα το αβγοτάραχο. Όταν η ζωή αρχίζει και τελειώνει στα ιβάρια, υποκλίνεσαι στο ιερό Μεσολόγγι. Στον πυρήνα της πλέουν δεκάδες νησίδες που αλλάζουν μορφή και μέγεθος ανάλογα με τη δύναμη και τη βούληση των νερών.
 Τα νερά καθρέπτης..

 Ο δρόμος διασχίζει την λιμνοθάλασσα...

Μέχρι το 1885 η Τουρλίδα ήταν νησί. Το άλλοτε γνήσιο ψαροχώρι ενώθηκε με το Μεσολόγγι με μια 5 χλμ. λωρίδα γης και, κάπως έτσι, μετετράπη σε έναν λιμναίο παραθεριστικό οικισμό, αναπόσπαστο κομμάτι της μεσολογγίτικης φυσιογνωμίας.

Ονειρική Τουρλίδα

Πλαζ Αγίας Τριάδας με βλέμμα στο νησάκι της Κλείσοβας, μπάνια δίπλα στη Μαύρη Αλυκή, ποδήλατο, τρέξιμο, και τσίπουρα με θέα στη μαρίνα..

 Καφεδάκι με το βλέμμα στην μαγευτική θέα..

 Παγκάκι στο κατακόκκινο ηλιοβασίλεμα..

 Η όμορφη μαρίνα 

Το περίγραμμα της ιερής πόλης του Μεσολογγίου ορίζεται από τα φίδια του «φιδάρη» Εύηνου και την πορεία του Αχελώου. Η καρδιά της από τη λιμνοθάλασσα Μεσολογγίου - Αιτωλικού.

 Άποψη από προβλήτα της μαρίνας 

Εδώ γίνεται η μύηση. Εδώ βλέπεις τις πρώτες πελάδες (ψαροκαλύβες), τα πρώτα ιβάρια (ιχθυοτροφεία), εδώ αρχίζεις να ζηλεύεις όποιον μπορεί να πάει με τη βάρκα του όπου εσύ δεν μπορείς. Οι αρχικές κατασκευές ήταν φτιαγμένες με παλούκια, καλάμια, ψαθί και βούρλα. Σε αυτές αποθήκευαν τα εργαλεία τους, σε αυτές διέμεναν για μερόνυχτα οι εργάτες της θάλασσας όταν οι μετακινήσεις τους δεν είχαν τη βοήθεια της μηχανής.


Αργότερα έγιναν ξύλινες, μα πάντοτε, πάντοτε έβρεχαν τα άκρα τους στη λιμνοθάλασσα. Ισορροπούν σε πασσάλους και εποπτεύουν τα ιβάρια στην Τουρλίδα, στο Βασιλάδι, στο Κόμμα, στον Σχοινιά, στη Θολή, στον Προκοπάνιστο και στον Παλιοπόταμο.


 Ενα γοητευτικό ναυάγιο..


Μοναδικός τόπος, ηρωικός, περήφανος. Γεννά μοναδικές συνήθειες. Δεν σε φτάνουν οι μέρες για να τον εξερευνήσεις. Για να πεις μόνο πως ξέρεις τη λιμνοθάλασσα θα πρέπει να της αφιερώσεις μια ζωή.



Να ριζώσεις πλάι στους ψαράδες μέσα στις πασσαλόπηκτες πελάδες, να ξημερώνει, να βραδιάζει και να 'χεις για θέα τ' απέραντα ιβάρια, για οδηγούς σου τις γαΐτες, πιστό σου σύντροφο τον 150.000 στρ. αβαθή υγρότοπο, τον μεγαλύτερο της χώρας και έναν από τους μεγαλύτερους της Μεσογείου.


Έξι - επτά άτομα δουλεύουν στο ιβάρι στο Βασιλάδι,φυλάνε καραούλι στα ρηχά νερά, δουλεύουν σε συνθήκες δύσκολες.Το καλοκαίρι, το λένε και οι ίδιοι, είναι διασκέδαση. Ποιος ξέρει τι αντιμετωπίζουν όταν πιάσει χειμώνας...

Μια γραφική ψαροταβέρνα κυριολεκτικά μέσα στην λιμνοθάλασσα 

Ηρεμία και ομορφιά σε μια εικόνα...

 Μαγευτικό ηλιοβασίλεμα απαράμιλλης ομορφιάς...


Κάπως έτσι αγγίζεις τα όρια της «Νερένιας πόλης»...


Στα ανοιχτά τους τα «τηγάνια», τα λευκά σεντόνια αλατιού που σε τυφλώνουν καθώς ψήνονται κάτω απ' τον ήλιο. Γύρω σου γιρλάντες από ήμερα βουνά, αμμοθίνες που οριοθετούν τις λιμνοθάλασσες από την ανοιχτή θάλασσα, κάτω από τα πόδια διάσπαρτα αρχαία κατάλοιπα.


Aν μπορούσε να μετρήσει κανείς αυτό το παράλιο «μέτωπο» της λιμνοθάλασσας θα έβρισκε ότι έχει μήκος πάνω από 50 χιλιόμετρα. Το μεγαλειώδες αποτέλεσμα μπορεί να μη γίνεται αντιληπτό με τα νούμερα, το μάτι όμως καταλαβαίνει και θαυμάζει...



Οι άνθρωποι δεν θαμπώθηκαν μονάχα από την ομορφιά του τοπίου, αλλά και από τον πλούτο του. Εκατοντάδες οικογένειες ζουν μέχρι σήμερα από τα πλούσια αλιεύματα.

 Δειλινό  στο λιμανάκι...


Το Μεσολόγγι ονομάζεται Ιερή Πόλη γιατί η ανδρεία, η θυσία και οι τραγικές σκηνές που εκτυλίχθηκαν μέσα από τα τοίχοι του είναι μοναδικές στην ιστορία. Ένας τόπος αφιερωμένος στον αγώνα τον ελεύθερων πολιορκημένων, είναι ο Κήπος τον Ηρώων, δίπλα από την Πύλη και τα τείχη.


Όλοι οι δρόμοι του Μεσολογγίου οδηγούν στο τείχος με τα κανόνια και στον Κήπο των Ηρώων. Στο κέντρου του κήπου, που αποτελεί χώρο ανάπαυσης ηρώων της Ελληνικής Επανάστασης.


Τρεις χιλιάδες σκοτώθηκαν, δύο χιλιάδες που ήσαν άρρωστοι και ανήμποροι τινάχτηκαν στον αέρα μαζί με τις πυριτιδαποθήκες, χίλιοι πιάστηκαν αιχμάλωτοι και ελάχιστοι τυχεροί έφτασαν μέχρι το μοναστήρι του`Αη-Συμιού. Για τους Μεσολογγίτες κάθε ελεύθερος άνθρωπος θεωρείται δημότης.


Αβοήθητοι, καταπονημένοι και πεινασμένοι οι ελεύθεροι πολιορκημένοι επιχείρησαν την Έξοδο στις 10 Απριλίου του 1826, βράδυ του Λαζάρου. Το σχέδιο όμως είχε προδοθεί...




Κοιτώντας τα κανόνια και το τείχος αναρωτιέσαι πώς αυτή η χαμηλή «μάντρα» αντιστάθηκε τόσο σθεναρά. Την απάντηση θα την δώσουν οι άνθρωποι με την ψυχή τους και οι πέτρες που βάφτηκαν με το αίμα τους.



Το Μουσείο Ιστορίας και Τέχνης  του Μεσολογγίου στεγάζεται στο παλαιό Δημαρχείο, σε ένα νεοκλασικό κτίριο του 1932, στην πλατεία Μάρκου Μπότσαρη. Περιλαμβάνει μια σημαντική συλλογή έργων τέχνης Ελλήνων και ξένων ζωγράφων που είναι εμπνευσμένα από τον αγώνα του Μεσολογγίου. Σε αυτό το μουσείο βρίσκεται και ο πιο γνωστός πίνακας που παραπέμπει στους αγωνιστές του Μεσολογγίου. Είναι το έργο του Lansac "Η Μεσολογγίτισσα".


Αποστολή - Φωτογραφίες: Χάρης Ντάκουλας 

Πληροφορίες: Bικιπαίδεια
ta nea.dolnet