Οδοιπορικό στην σπηλιά του Νταβέλη - Ένα διαχρονικό μυστήριο!


Η Πεντέλη είναι το δεύτερο ψηλότερο βουνό της Αττικής με ύψος 1107μ. Βρίσκεται στη βορειοδυτική πλευρά του λεκανοπεδίου της Αττικής.
Η Πεντέλη είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στον ελλαδικό χώρο.
Εδώ και δεκαετίες οι κάτοικοι της περιοχής αναφέρουν την εμφάνιση περίεργων φώτων και θορύβων.

Εκατοντάδες αναφορές, μαρτυρίες, αλλά και πειράματα από ερευνητές του είδους. Σίγουρα πολλοί θα έχετε ακούσει για το πασίγνωστο και αποδεδειγμένο πλέον φαινόμενο του σταματημένου αμαξιού που σε συγκεκριμένη πλευρά του βουνού αντί να πέφτει λόγω της κλίσης ή της πλαγιάς, αυτό ανεβαίνει λόγω των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων στην περιοχή.


Από τα αρχαία ακόμα χρόνια έχουν παρατηρηθεί υπερφυσικά φαινόμενα στην εν λόγω περιοχή. Ας μην ξεχνάμε ότι από εκεί πάρθηκαν τα ιερά μάρμαρα για την κατασκευή του Παρθενώνα, στον οποίο ποτέ δεν έχει κάτσει κάποιο περιστέρι ή άλλο πτηνό, πράγμα ανεξήγητο. Επίσης ενδιαφέρουσα είναι και η ετυμολογία της λέξης Βριλήσσια. Προέρχεται από τη λέξη Βριλ, τον λαό που στα αρχαία χρόνια πίστευαν ότι ζούσε κάτω από τους πρόποδες της Πεντέλης.

Αν τώρα λάβουμε υπόψη και τη θεωρία της "κούφιας Γης", μπορούμε να καταλάβουμε γιατί ο ληστής Νταβέλης είχε διαλέξει τη σπηλιά στο συγκεκριμένο βουνό για κρυψώνα του. Η ονομασία της Πεντέλης παλιότερα, ήταν και Βριλίσιον όρος. Υπάρχουν αρκετές εκδοχές για την προέλευση του ονόματος της Πεντέλης. Οι πιο γνωστές, είναι: "Πύλη εν τέλι" "Πέντε Έλη" "Πύλη εν τω τέλι" Η εκδοχή ότι λέξη "Πεντέλη" προέρχεται ετυμολογικά από την φράση "Πύλη εν τέλος " αναφέρεται και στο βιβλίο "Κούφια Γη" του Παντελή Γιαννουλάκη.

Ο ρόλος του στρατού στη σπηλιά του Νταβέλη

Ο Ελληνικός στρατός έχει ανάμειξη στην υπόθεση της σπηλιάς του Νταβέλη. Τη δεκαετία του 80, η πολεμική αεροπορία μπήκε στο παιχνίδι. Η περιοχή κρίθηκε κατάλληλη για την εγκατάσταση στρατιωτικής βάσης!Άρχισαν διάφορες εργασίες, οι οποίες ίσως αποτέλεσαν το έδαφος για κάποιες Mαρτυρίες κατοίκων αναφορικά με περίεργα φώτα μέσα στη νύχτα και παράξενους θορύβους.

Έκλεισαν ή προσπάθησαν να κλείσουν την περιοχή για να χτίσουν ένα τεράστιο σύστημα από τούνελ γύρω από την σπηλιά, και να συνδέσουν τη σπηλιά με αυτό το τούνελ. Η επίσημη εξήγηση ήταν, και είναι ακόμα, ότι ολόκληρο το σύστημα των τούνελ, είναι ένα μέρος προγράμματος του ΝΑΤΟ.

Τόσο η χωροφυλακή όσο και το Υπουργείο πολιτισμού δεν έδωσαν ποτέ καμία εξήγηση για την ακριβή φύση των έργων αυτών, ενώ το Γενικό Επιτελείο Στρατού αρνήθηκε αρχικά την οποιαδήποτε ανάμιξη στην υπόθεση. Αργότερα όμως και μετά από ένα άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Ταχυδρόμος" της 6ης Οκτωβρίου 1977 το Γ.Ε.Σ. παραδέχτηκε πως ο στρατός είχε ξεκινήσει άκρως απόρρητα έργα στη σπηλιά της Πεντέλης!

Εν πάση περιπτώσει, μετά από μερικά χρόνια, σταμάτησε η κατασκευή του συστήματος των τούνελ, και οι άνθρωποι της πολεμικής αεροπορίας εγκατέλειψαν την περιοχή. Παλιοί κάτοικοι της περιοχής, σχετικά με τα στρατιωτικά έργα, λένε πως η απάντηση που τους είχε δοθεί τότε για την κατασκευή των διαφόρων τούνελ, ήταν ότι θα τα χρησιμοποιούσαν για την φύλαξη στρατιωτικού υλικού, το οποίο υλικό, ήταν ανάγκη να φυλάσσεται σε συνθήκες υψηλής υγρασίας.

Το περίεργο της υπόθεσης όμως, είναι ότι το ένα από τα δύο τούνελ μπορείς να το ακολουθήσεις για 80 μέτρα περίπου, και το γεγονός ότι η υγρασία είναι σε πολύ ανεβασμένα επίπεδα, τα καθιστά ακατάλληλα για την φύλαξη στρατιωτικού υλικού.Η ευρύτερη περιοχή γύρω από τη σπηλιά, είχε κηρυχτεί στρατιωτική.

Υπήρχε φρούρηση από στρατιώτες και απαγορευόταν η προσέγγιση πολιτών για τουλάχιστον 3 χρόνια. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου υπήρξαν πολλές αναφορές από τους εργαζομένους εκεί, για παράξενα φαινόμενα, όπως ΑΤΙΑ κλπ.... Είναι επιβεβαιωμένο ότι διάφοροι εργαζόμενοι, πέθαναν μετά από μερικά χρόνια, όλοι από την ίδια αιτία. Τον Καρκίνο!


Σύμφωνα με την Αλεξάνδρα Μαρή, τα έργα είχαν ως αποτέλεσμα να αλλοιωθεί σημαντικά το εσωτερικό του σπηλαίου, καθώς οι εργάτες κατέσκαψαν τις επιχώσεις του, τοποθετώντας φουρνέλα και ανατινάσσοντας βραχώδεις όγκους. Με αυτόν τον τρόπο καταπόνησαν το μητρικό πέτρωμα του σπηλαίου.

Επιπλέον όμως, καταπονήθηκαν τα δύο ναΐδρια, τα οποία βρίσκονται στην είσοδο του σπηλαίου και κατασκευάστηκαν τον 11 μ.Χ. αιώνα. Το ένα, το οποίο βρίσκεται στη δεξιά πλευρά όπως κοιτάζουμε την είσοδο της σπηλιάς, είναι προγενέστερο και αφιερώθηκε στον Άγιο Σπυρίδωνα. Το δεύτερο είναι αφιερωμένο στον Άγιο Νικόλαο.

Πρόκειται για πολύ σημαντικά εκκλησάκια, με τοιχογραφική διακόσμηση, η οποία επλήγη ανεπανόρθωτα, ειδικά εκείνη του Αγίου Νικολάου. Έτσι, η αρχαιολογική υπηρεσία προκειμένου να προστατεύσει τις τοιχογραφίες αποξήλωσε εκείνες του Αγίου Νικολάου και τις μετέφερε στο Βυζαντινό Μουσείο».





Ο Άγιος Σπυρίδωνας είναι λαξευμένος στο βράχο και ο Άγιος Νικόλαος χτισμένος μάλλον από ασκητές. Μέσα στο ναό του Αγίου Νικολάου υπάρχουν δύο καταπακτές που οδηγούν σε υπόγειες κρύπτες. Ίσως ο Ναός να ήταν ταφικό παρεκκλήσι.





Γενικά, και στους δύο ναούς υπάρχουν τοιχογραφίες και σπαράγματα τοιχογραφιών σε δύο στρώματα. Πολύ γνωστή είναι η τοιχογραφία με ανδρική μορφή και με την επιγραφή Ο ΑΘΗΝΩΝ ΜΙΧΑΗΛ, που ταυτίστηκε από τον Ορλάνδο με τον μητροπολίτη Αθηνών Μιχαηλ Χωνιάτη στο νότιο παρεκκλήσσιο. Εντυπωσιακή είναι ακόμα η τοιχογραφία της Αγίας Αικατερίνης με βασιλική στολή, η οποία έχει επίσης αποτοιχισθεί από το τέμπλο του βόρειου παρεκκλησίου.




Οι κτίστες επέλεξαν να τοποθετήσουν την είσοδο των εκκλησιδίων στον βορειοδυτικό τοίχο του συμπλέγματος, που βρίσκεται στραμμένος προς τα σκοτεινά ενδότερα της σπηλιάς,η θέα προς το σπήλαιο καθως και τα χρώματα που δημιουργούνται σου δίνουν την αίσθηση ότι βρίσκεσαι σε ένα πολύ ιδιαίτερο μέρος...





Μερικές ακόμα εικόνες, από το εσωτερικό του ναού.










Η σπηλιά του Νταβέλη

Το σπήλαιο αυτό, πριν ονομαστεί έτσι, ονομαζόταν "Σπήλαιο των Αμώμων", δηλαδή των αγνών και αναμάρτητων, γιατί μόνο αυτοί μπορούσαν να εισέλθουν εκεί. Τώρα, για ποιο λόγο είχε αυτή την περίεργη ονομασία, είναι άγνωστο και περίεργο. Φημολογείται ότι ο περιβόητος λήσταρχος Νταβέλης στα μέσα του περασμένου αιώνα είχε ανακαλύψει υπόγεια περάσματα στη σπηλιά, που οδηγούσαν στην Αθήνα, αλλά και άλλες δυνάμεις, φυσικές και μη, που τον βοηθούσαν στους σκοπούς του.

Το σπήλαιο έχει διαστάσεις περίπου 45x62 μέτρα και εξερευνήθηκε για πρώτη φορά από το ζεύγος Πετρόχειλου το 1935. Όπως διαβεβαιώνουν οι μελετητές δεν βρήκαν καμία στοά που να οδηγεί προς την Αθήνα. Πάντως αντίθετα με τα παραπάνω, η θεωρία της "κούφιας Γης" επιβεβαιώνεται μέρα με τη μέρα και από τον μετροπόντικα που συνέχεια έπεφτε σε κενά κάτω από το έδαφος και σε αρχαιολογικούς χώρους.

Έχει παρατηρηθεί να υπάρχουν κάποια δεδομένη στιγμή στη σπηλιά του Νταβέλη ορισμένα περάσματα που οδηγούν στα ενδότερα του βουνού και λίγο αργότερα να είναι σα να μην υπήρξαν ποτέ...



Όπως σημειώνει η κυρία Μαρή, το σπήλαιο Νταβέλη ή σπήλαιο των Αμώμων ήρθε στο φως κατά τα αρχαία χρόνια. «Καθώς έσκαβαν για να εξορύξουν το πολύτιμο μάρμαρο, κάποια στιγμή οι λατόμοι βρέθηκαν μπροστά στο σπήλαιο. Να διευκρινίσουμε ότι σύμφωνα με τη μελέτη του καθηγητή, Μανόλη Κορρέ, αλλά και με βάση τους υπολογισμούς που έχουν πραγματοποιηθεί, το συγκεκριμένο λατομείο γνώρισε την εγκατάλειψη όταν άρχισαν να πυκνώνουν οι φυσικοί αρμοί στο μάρμαρο, οι οποίοι το κατέστησαν μη εκμεταλλεύσιμο. Το συγκεκριμένο φαινόμενο εμφανιζόταν όλο και πιο έντονα, καθώς η λατόμοι προχωρούσαν προς το εσωτερικό».









Η λιμνούλα των Νυμφών 

Μια λιμνούλα που άντεξε τις ανθρώπινες παρεμβάσεις και δρόσιζε για αιώνες με το "αθάνατό" της νερό τους μυημένους επισκέπτες της.
Έ, λοιπόν, είναι εντυπωσιακό το ότι  αρκετοί,εδώ και αιώνες, γνώριζαν για τη μυστική αυτή στέρνα και εισέρχονταν στο στενό τριγωνικό τούνελ για να πιούν από το νερό της. Ένας χώρος ιερός που ο Πάνας επόπτευε και οι νύμφες κερνούσαν...


Στο βάθος της σπηλιάς του Νταβέλη και στην δεξιά βάση της ρίζας της, υπάρχει μια μικρή τρύπα με μήκος 10 μετρά και πλάτος 1,5. Είναι η μοναδική στενή δίοδος που σώζεται σήμερα στη σπηλιά, και προσεγγίζεται από ένα μικρό άνοιγμα στο αριστερό τοίχωμα της σπηλιάς. Από εκεί και αφού πρώτα συρθείς, κατεβαίνεις κάθετα περίπου αλλά δέκα μετρά (σε κάποια σημεία υπάρχουν και αρχαία πατήματα) μέχρι να καταλήξεις σε ένα μικρό πλάτωμα όπου ξεκινάει ένα σμιλεμένο τριγωνικό πέρασμα καταλήγοντας στην λιμνούλα των νυμφών…


Το αρχικό χαμηλό τούνελ οδηγεί στο σημείο που πρέπει να κατέβει κανείς προς τα κάτω, όπου υπάρχει κι ένα βοηθητικό σχοινί...
Η καθοδική πορεία προς το εσωτερικό καταλήγει στην άκρη του σχοινιού, σε τέσσερα αρχαία σκαλοπάτια!


Συνεχίζοντας, βρισκόμαστε σε έναν “προθάλαμο” στην άκρη του οποίου υπάρχει η αρχή της τριγωνικής στοάς που καταλήγει στη λίμνη.


Το δάπεδο του τριγωνικού διαδρόμου ακριβώς μπροστά από τη λίμνη, είναι τόσο φθαρμένο, που μαρτυρά την πολύ συχνή χρήση της ανά τους αιώνες! Και στο βάθος, η μυστική λιμνούλα! έχει ακόμα νερό!


Περίεργα σύμβολα

Διάφορες ιστορίες κυκλοφορούνε σχετικά με τα σύμβολα που είναι ζωγραφισμένα, ή χαραγμένα στους βράχους της σπηλιάς. Η πιο σημαντική ιστορία από όλες, είναι αυτή που υποστηρίζει ότι μία παλάμη η οποία είναι χαραγμένη μετακινείτε από σημείο σε σημείο, όσο περνάνε τα χρόνια.

Η εν λόγω παλάμη, σήμερα βρίσκεται στο αριστερό τοίχωμα της σπηλιάς, περίπου 1 μέτρα ψηλότερα από το έδαφος. Τα τελευταία 20 χρόνια έχει αναφερθεί από τους επισκέπτες της σπηλιάς, ότι έχει μετακινηθεί τουλάχιστον τρεις φορές.



Το πρώτο «καλωσόρισμα» στην είσοδο της σπηλιάς.


Η σπηλιά είναι γεμάτη από σκαλιστά σύμβολα που δημιουργήθηκαν από τα αρχαία χρόνια, καθώς και αλλά, που παραπέμπουν στον σύγχρονο σατανισμό ή ακόμη και... στα γκράφιτι. Το πιο σύνηθες σύμβολο είναι το Φ, που συμβολίζει τον χρυσό αριθμό ή τη χρυσή τομή.

Υπήρχε κάποτε ένας θρύλος, που έλεγε ότι στην "Σπηλιά του Νταβέλη", υπήρχε κάπου θαμμένος ο θησαυρός του τρισένδοξου λήσταρχου Νταβέλη. Μάλιστα οι φήμες οργίαζαν και έλεγαν ότι ο θησαυρός ήταν κρυμμένος κάτω από τα δυο ιερά του Αγίου Νικολάου και του Αγίου Σπυρίδωνα, με αποτέλεσμα να έχουν σκάψει όλη την περιοχή πίσω από τα ιερά.

Οι φήμες όμως καλπάζανε και κάποιοι φτάσανε στο σημείο να λένε ότι ο σταυρός που υπάρχει πάνω από τους ναούς της σπηλιάς χρησίμευε ως μοχλός, ο όποιος αν κάποιος τον μετακινούσε, τότε άνοιγε μια καταπακτή η όποια έβγαζε σε ένα υπόγειο χώρο όπου βρισκόταν ο θησαυρός του Νταβέλη.

Από ότι φαίνεται όμως, μετά από τόσο καιρό ψαξίματος από όλους τους κυνηγούς θησαυρών όλα αυτά τα χρόνια, θησαυρός του Νταβέλη ουδέποτε υπήρξε στην περιοχή της σπηλιάς. Εξάλλου, ένας τόσο τρανός λήσταρχος όπως ο Νταβέλης, δεν υπήρχε περίπτωση να κρύψει τον θησαυρό του σε ένα τόσο πολυσύχναστο μέρος, καθώς από την συγκεκριμένη περιοχή, πέρναγε πληθώρα κόσμου καθημερινά, καθώς το μέρος ήταν αρκετά γνωστό στην τότε Αθήνα.


Δείτε το εσωτερικό του σπηλαίου στο βίντεο που ακολουθεί.


Αποστολή: Χάρης Ντάκουλας 
Κωνσταντίνος Διονυσόπουλος 
Χαρά Φωτεινού.