Θωρηκτό Αβέρωφ «Το τυχερό πλοίο»: Eνα πλωτό μουσείο ζωντανή ιστορία της Ελλάδας

Το Θωρηκτό Αβέρωφ είναι ένα πλοίο - θρύλος του Πολεμικού  Ναυτικού Οι επιτυχίες στο Αιγαίο του χάρισαν τον χαρακτηρισμό «Το τυχερό πλοίο».

Η πανέμορφη μαρίνα του Φλοίσβου, στο Παλαιό Φάληρο, είναι ιδανικός τόπος για βόλτα και χαλάρωση δίπλα στη θάλασσα.

Στην άκρη της, δίπλα στα σύγχρονα πολυτελή σκάφη και σε ορισμένα χαρακτηριστικά παλαιά πλοία, μπορεί κανείς να θαυμάσει ένα από τα πιο ένδοξα πλοία της νεότερης ελληνικής ιστορίας, το θρυλικό θωρηκτό «Γεώργιος Αβέρωφ», που έλαβε μέρος σε σπουδαίες ναυμαχίες την περίοδο των Βαλκανικών Πολέμων, και παρέμεινε ενεργό μέχρι τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο. Σήμερα λειτουργεί ως μουσείο και στο εσωτερικό του διατηρούνται, μεταξύ άλλων, οι καμπίνες του πλοιάρχου και των αξιωματικών, οι θάλαμοι των ναυτών, οι κουζίνες καθώς και πλήθος αντικειμένων της εποχής...


  
Σημαία με το βασιλικό έμβλημα - όπλα του 1900
Κατασκευάσθηκε στα ναυπηγεία του Λιβόρνο της Ιταλίας, καθελκύστηκε το 1910  και παραδόθηκε στη χώρα μας το 1911. Την 1η Σεπτεμβρίου του ίδιου χρόνου κατέπλευσε στο Φάληρο κι έγινε δεκτό με ενθουσιασμό από τον ελληνικό λαό. Κόστισε συνολικά 25.000.000 χρυσές ελληνικές δραχμές. Το 1/3 της τιμής του κατέβαλε ο  Γεώργιος Αβέρωφ και τα 2/3 το ελληνικό δημόσιο με εξωτερικό δανεισμό.

Η γέφυρα του πλοίου και ο κυβερνήτης 
Θάλαμος επιχειρήσεων

Το «Αβέρωφ» ήταν από τα πιο σύγχρονα πολεμικά της εποχής του. Ατμοκίνητο, έπλεε με ταχύτητα 23 κόμβων και είχε πλήρωμα 20 αξιωματικών και 670 ναυτών. Αμέσως έγινε η ναυαρχίδα του απαρχαιωμένου ελληνικού στόλου.  

Κουκέτες Ναυτών 


Η ιστορική σημαία του πλοίου

Το «Αβέρωφ» σε επιχειρησιακό επίπεδο άλλαξε τις ισορροπίες στο Αιγαίο. Με κυβερνήτη τον ναύαρχο Παύλο Κουντουριώτη ηγήθηκε των ελληνικών ναυτικών δυνάμεων στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-13. Οι νικηφόρες ναυμαχίες της Έλλης και της Λήμνου κατά του τουρκικού στόλου διέλυσε τις προσδοκίες του Σουλτάνου και της Υψηλής Πύλης για τον έλεγχο του Αιγαίου.
Μουσειακά πυρομαχικά

Τον Οκτώβριο του 1918 το «Αβέρωφ» ύψωσε την ελληνική σημαία στην Κωνσταντινούπολη, καθώς η χώρα μας ήταν μία από τις νικήτριες δυνάμεις του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Το «Αβέρωφ» συμμετείχε στη Μικρασιατική Εκστρατεία, μεταφέροντας στρατεύματα και παραλαμβάνοντας τους πρόσφυγες μετά την Καταστροφή. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, αν και «γερασμένο» το «Αβέρωφ» συμμετείχε σε νηοπομπές στον Ινδικό Ωκεανό



Το 10.200 τόνων θωρακισμένο εύδρομο (όπως ακριβέστερα περιγράφεται) είχε Ιταλικές μηχανές 19.000 ίππων, 22 Γαλλικούς λέβητες, Γερμανικές γεννήτριες και Αγγλικά πυροβόλα 190 και 234 χιλιοστών τύπου ARMSTRONG. Η μέγιστη ταχύτητα που ανέπτυσσε το Θωρηκτό ήταν 23 κόμβοι.

 
Ηλεκτρονικός εξοπλισμός της εποχής 

Η επικοινωνία με τον έξω κόσμο βασιζόταν σε αυτό εδώ το μηχάνημα..

Από αυτό το ραδιόφωνο άκουγε τα νέα του έξω κόσμου το πλήρωμα

Η θέα από το εσωτερικό του πλοίου

Οι Βαλκανικοί Πόλεμοι του 1912-13 αποτελούν αναντίρρητα την πλέον ένδοξη πολεμική περίοδο του θωρηκτού «Γ. Αβέρωφ».

Τυφέκια των ναυτών 

Το τιμόνι του κυβερνήτη πλαισιωμένο με τις κλασικές λάμπες θυέλλης 

Ενα από τα πιο σημαντικά όργανα του πλοίου 

Κατά το μεγαλύτερο μέρος του Α' Παγκοσμίου Πολέμου η Ελλάδα παρέμεινε ουδέτερη. Όμως το 1917 η Κυβέρνηση του Ε. Βενιζέλου απεφάσισε να συμμετάσχει στον πόλεμο, στο πλευρό των Συμμάχων.

Φωτογραφίες και ταυτότητες ναυτών

Φωτογραφίες και έγγραφα του πληρώματος

Μια φυσαρμόνικα κράταγε παρέα στους ναύτες στα μεγάλα ταξίδια τους... 

Φωτογραφίες και όργανα του πλοίου

Προσωπικά αντικείμενα αξιωματικού 

Σπαθιά και όπλα μέλους του πληρώματος

Με την έναρξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου το θωρηκτό «Γ. Αβέρωφ» τέθηκε και πάλι επικεφαλής, ως ναυαρχίδα του ελληνικού πολεμικού στόλου.

Ομοιώματα αντρών του πληρώματος

Μετά ωστόσο τη κατάρρευση του μετώπου, τον Απρίλιο του 1941, το Υπουργείο Ναυτικών διέταξε την αυτοβύθιση του θωρηκτού, προκειμένου να μην περιέλθει στα χέρια του εχθρού. Στην καρδιά και στο φρόνημα των ελληνικών πληρωμάτων, η αναχώρηση των εναπομεινάντων πλοίων του στόλου στην Αλεξάνδρεια ήταν αδιανόητο να γίνει χωρίς την ασφαλή συντροφιά του «Μπάρμπα Γιώργη», του ηρωικού θωρηκτού «Γ. Αβέρωφ», όπως ήταν συνηθισμένο να ονομάζεται από τα πληρώματα. 


Ο «Μπάρμπα Γιώργης» διαφεύγει στην Αλεξάνδρεια. Κάδρο που κοσμεί έναν από τους τοίχους του πλοίου 

Έτσι λοιπόν, μετά τον επιτυχή κατάπλου του θωρηκτού στην Αλεξάνδρεια, το πλοίο κατευθύνθηκε στη Βομβάη για γενική επισκευή και επιθεώρηση.

Το σαλόνι και οι καμπίνες του πλοίου παραπέμπουν σε άλλες εποχές. 

Η μεγάλη τραπεζαρία των αξιωματικών

Με την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων κατοχής στα τέλη του Σεπτεμβρίου του 1944 και ύστερα από απουσία τριών ήμισυ ετών, ο ένδοξος «Γ. Αβέρωφ» επέστρεφε στις 16 Οκτωβρίου το απόγευμα στην Ελλάδα, φέρνοντας πίσω στην Πατρίδα την τότε Ελληνική Κυβέρνηση, αγκυροβολώντας πανηγυρικά στο φαληρικό όρμο.

Μπάνια αξιωματικών

Το 1952 διατάχθηκε ο παροπλισμός του. Από το 1956 μέχρι το 1983, το Θωρηκτό βρέθηκε πρυμνοδετημένο στον Πόρο. Το 1984 το Πολεμικό Ναυτικό αποφάσισε να το αποκαταστήσει ως μουσείο πλέον και έτσι, μετά από τριάντα χρόνια στο περιθώριο, το Θωρηκτό ξεκίνησε τη νέα του πορεία. Την ίδια χρονιά το πλοίο ρυμουλκήθηκε από τον Πόρο και κατέληξε στο Φάληρο, όπου άρχισαν οι εργασίες αποκατάστασής του.

Δωμάτια αξιωματικών 


Η σημαία δεν έχει υποσταλεί για περισσότερα από εκατό χρόνια και είναι το μοναδικό ελληνικό έδαφος το οποίο δεν υποδουλώθηκε ποτέ στον ξένο κατακτητή. Σήμερα είναι πλωτό μουσείο και ναυλοχεί στο Φάληρο.


Αποστολή: Χάρης Ντάκουλας
Κωνσταντίνος Διονυσόπουλος
Χάρα Φωτεινού.

Πηγές πληροφοριών: sansimera.gr
edu.klimaka.gr