Μαθήματα ζωής από την Patti Smith


Η «νονά της punk» παραδίδει το best of της πολυτάραχης ζωής της

> Ήμαστε μια μικρομεσαία οικογένεια και όποτε κλαίγαμε τη μοίρα μας, η μάνα μου έλεγε: «Έκλαιγα που δεν είχα παπούτσια μέχρι που είδα κάποιον χωρίς πόδια». Αυτό ήταν το μάντρα της κι ήταν καλό.

> Ο πατέρας μου ήταν ένας όμορφος άντρας. Όταν ήμουν παιδί, όλη του η ανησυχία εξαντλούνταν στην αναζήτηση για το νόημα της ζωής. Και πυροσβέστης να ήταν αυτός που ερχόταν στην πόρτα, τον καλούσε να ξεκινήσουν φιλοσοφική συζήτηση. Γιατί είμαστε εδώ; Ποιος μας έφερε; Για ποιο σκοπό; Έτσι, είχα μια πολύ προσγειωμένη μητέρα και έναν αιθεροβάμονα πατέρα. Ήταν σαν να μεγάλωνα από τη γη και τον ουρανό.

> Πολλοί άνθρωποι νομίζουν ότι ως πανκ ροκού θα τους πω να πάνε να γ@μηθούν. Δεν είμαι καθόλου έτσι. Όταν ήμουν νέα, μπορεί να ήμουν πολύ επιθετική. Αλλά αυτό ήταν πριν από σαράντα χρόνια.

> Όταν είσαι σε ένα λόφο καβάλα σε ένα πόνι και χρειάζεται να πηδήξεις ένα ρυάκι, πρέπει να εμπιστευτείς πλήρως το άλογο και τη μοίρα. Γιατί, αν δείξεις φόβο, θα τρομάξει το άλογο και μπορεί να σκοντάψει. Δεν είναι ότι είσαι απερίσκεπτος, είναι ότι ξεφεύγεις από την αμφιβολία. Αυτός είναι ο δικός μου ορισμός για την εμπιστοσύνη.

> Μου άρεσε το μυαλό μου και φοβόμουν να το χάσω. Είδα μερικά από τα καλύτερα μυαλά της γενιάς μου και μερικά παλιότερα από μένα να καταστρέφονται μπροστά στα μάτια μου. Αυτό ήταν που με κράτησε μακριά από τα ναρκωτικά και τις υπερβολές των ’70s. Δεν είπα «όχι» επειδή μου έλειπε το θάρρος, αλλά επειδή είχα ανεπτυγμένο το αίσθημα της αυτοπροστασίας. Ο φόβος μπορεί να είναι χρήσιμος.

> Πήρα μια γεύση της δόξας στα τέλη της δεκαετίας των ’70s μέσω του ροκ εν ρολ. Στην Ευρώπη, όχι τόσο στην Αμερική. Στη Φλωρεντία μαζέψαμε 80.000 ανθρώπους σε ένα γήπεδο ποδοσφαίρου και χωρίς support. Με κυνηγούσαν κορίτσια στο δρόμο προσπαθώντας να μου κόψουν τα μαλλιά και υπήρχαν άνθρωποι που μου πρόσφεραν τον εαυτό τους. Ήταν ένα είδος ενδιαφέρουσας διασκέδασης, αλλά δε συνέβαλε σε οποιαδήποτε εξέλιξή μου, είτε στη δουλειά μου είτε στην εξέλιξή μου ως ανθρώπινο ον, και το συνειδητοποίησα γρήγορα, πολύ γρήγορα.

> Όταν περπατάς στο δρόμο και δείχνεις φοβισμένος, το εκπέμπεις και στους ανθρώπους. Οι φοβισμένοι είναι που πέφτουν θύματα ληστείας. Τίποτα δε συνέβη ποτέ σ’ εμένα. Ήμουν ανοιχτή, αλλά όχι φοβισμένη.

Πηγή: .askmen.com