Last Call To Paris: Όταν ο Παύλος γνώρισε την Κατερίνα


3 Οκτωβρίου 1993. Η Κατερίνα Γώγου αυτοκτονεί με χάπια και αλκοόλ, κλείνοντας έτσι έναν κύκλο 53 χρόνων, τον κύκλο της πιο ασυμβίβαστης Ελληνίδας ποιήτριας.


Όλοι οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πότε πλησιάζει ο θάνατος, πόσο μάλλον όταν μιλάμε για ανθρώπους χαρισματικούς, όπως η Κατερίνα Γώγου. Μόνο που αυτή δεν τον φοβόταν, ήταν έτοιμη να τον αγκαλιάσει όπως και τον πόνο, την οργή, την απόγνωση και τα υπόλοιπα συναισθήματα που συνόδευαν το έργο της

Στις 3 Οκτωβρίου του ’93 η Κατερίνα Γώγου βρέθηκε νεκρή στα Εξάρχεια, έπειτα από υπερβολική δόση χαπιών και αλκοόλ. Κάτι περισσότερο από μια δεκαετία αργότερα, το σωτήριον έτος 2004, ο Παύλος κυκλοφορεί την πρώτη του προσωπική δουλεία, Αφού Λοιπόν Ξεχάστηκα. Το τραγούδι Last Call To Paris συνοδεύεται από μια αφιέρωση, που αλλού, στην Κατερίνα Γώγου.


Στα πλαίσια του νέου αυτού άλμπουμ ο Παύλος Παυλίδης παραχώρησε συνέντευξη στο Γιάννη Κολοβό και την Καθημερινή, όπου, ερωτηθείς για την αφιέρωση, είπε: «Τη συνάντησα το ’91 ή το ’92 στο Παρίσι.Τότε η Γώγου σχεδίαζε μια παράσταση που δεν ανέβασε ποτέ. 
Το κομμάτι που της αφιερώνω γράφτηκε εκείνη την εποχή, για τη συγκεκριμένη παράσταση. Το είχα φυλάξει με σκοπό κάποτε να το κυκλοφορήσω. Την φράση που έδωσε και τον τίτλο του «Last Call to Paris», την είχα ηχογραφήσει στο αεροδρόμιο, όταν από τα μεγάφωνα ακουγόταν η τελική αναγγελία για την πτήση προς Παρίσι. 
Oλα αυτά τα χρόνια βρισκόταν κάπου χαμένη στον υπολογιστή μου, μέχρι να τη βρω κατά τύχη και να ανασύρω και τη μελωδία του τραγουδιού. Ταυτόχρονα, στη βιβλιοθήκη ενός φιλικού σπιτιού στη Θεσσαλονίκη, ανακάλυψα μέσα σε ένα παλιό βιβλίο τα χειρόγραφα της Γώγου από το Παρίσι. Μου είχε πει, τότε, πως ήθελε να ονομάσει αυτή τη συλλογή ποιημάτων «Οδύσσεια». Μόλις τα είδα συγκινήθηκα γιατί ήταν σαν να απευθυνόταν σε μένα από εκεί που τώρα βρίσκεται».

Αντί επιλόγου, ο καρπός αυτής της συνάντησης, έμελλε να μείνει κρυφός για πάνω από μια δεκαετία.


Μόνο ο τρελός ήρθε, μου μίλησε και είπε πως το σπίτι που βλέπω στα όνειρα μου υπάρχει...
ότι υπάρχει ο δρόμος που οδηγεί εκέι δίπλα απ'τη θάλασσα... 
κι ότι το κορίτσι στη φωτογραφία υπάρχει. 
ότι είναι ωραίο το πρόσωπο της έτσι όπως φαίνεται κάθε φορά που αστράφτει...



 3pointmagazine.gr